Deze dissertatie heeft ten doel te onderzoeken hoe de vaardigheid van leerlingen in het maken van wiskundige modellen in de onderbouw van het voortgezet onderwijs (HAVO/VWO) kan worden verbeterd door middel van opdrachten in kleine groepen. In dit onderzoek onderscheiden we drie fases. In de eerste fase hebben we meer inzicht verkregen in de prestaties en de moeilijkheden van leerlingen met weinig of geen ervaring in het oplossen van contextrijke wiskundige modelleertaken. Daarnaast is onderzocht hoe leerlingen met een sterke en zwakke leesvaardigheid het modelleerproces doorlopen. In de tweede fase hebben we modelleeropdrachten ontwikkeld voor samenwerkend leren. Deze zijn ontworpen door ontwerpprincipes voor modelleertaken (Galbraith, 2006) en voor samenwerkingstaken (Dekker & Elshout-Mohr ,1998) te combineren. Vervolgens is onderzocht in hoeverre en hoe leerlingen verschillende wiskundige modelleeractiviteiten uitvoeren, wiskundige taal gebruiken en samenwerken. Daarnaast hebben we onderzocht of de leerlingen de ontworpen opdrachten interessant en duidelijk vonden en in hoeverre zij vertrouwen hadden in hun eigen vermogen om dergelijke opdrachten succesvol uit te voeren. In de derde fase hebben we het effect onderzocht van een lessenreeks met samenwerkingstaken voor wiskundig modelleren op de modelleercompetenties van leerlingen en de ervaren duidelijkheid van modelleertaken, interesse en zelfeffectiviteit. In deze interventiestudie lag de focus op het maken van aannames.